Hamida

Seksualizacija žena u eri mass-medija

Seksualizacija žena u eri mass-medija
Decrease Font Size Increase Font Size Text Size Print This Page

Seksualizacija žena bila je rasprostranjena kroz čitavu historiju. Polazeći od antičkog doba kada žene nisu bile smatrane građanima jer nisu imale pravo političkog djelovanja, zatim srednjovjekovnog perioda kada se jedna forma seksizma izražavala „lovom na vještice“ i njihovim spaljivanjima na lomači,  pa sve do modernog perioda kada se kroz mass-medije značaj žene uveliko određuje njenom fizičkom formom.

Iako su žene kroz dug period historije borile se za poboljšanje stanja i percepcije žene u društvu, može se konstatovati da, koliko god da se unaprijed otišlo u pitanjima prava žena, toliko se otišlo i unatrag. Iako se imidž žene kao domaćice koja je vezana za kuću i kuhinju odavno prevazišao, mnogi drugi stereotipi su multiplicirani i učvršćeni u eri mass-medija. U savremenom periodu mass-mediji potpomažu stvaranju i širenju određenih ideja, odnosno  stereotipizaciji žena.

Mnogi su feministički pokreti upravo nastali da konfrontiraju tu stereotipizaciju žena koja im nameće već unaprijed očekivane uloge u društvu. Medijskoj sferi, naročito filmskoj industriji, prebacuje se da nema dovoljno ženskog kapaciteta, žene su nedovoljno zastupljene kao producentkinje, režiserke, scenografkinje, koje bi mijenjale dosadašnje ograničene  predodžbe o ženi i stvorile dovoljno jakih ženskih likova koje bi ženskoj populaciji mogli proširiti izbor životnih opredjeljenja, a to je da žena  nije samo domaćica vezana za kuhinju i ispunjavanju  muških potreba, ona je pored žene i majke i obrazovana, uspješna, imućna itd.

Iako je sve više ženskih protagonista u filmskoj industriji, u odnosu na muški dio one čine manjinu. Prema istraživanju, u filmskoj industriji  tek 15% protagonista (29 glavnih uloga) i 30% svih glasovnih karaktera sačinjavaju žene. Samo 13 % od top 100 filmova sačinjavalo je jednak broj glavnih muških i ženskih likova, većina ženskih likova bili u svojim 20-im i 30-im, dok su većina muških likova bili u svojim 30-tim i 40-tim godinama.  Muški likovi su češće imali  poslovne, a ne lične ciljeve (75/25), dok su žene posjedovale samo dvije ambicije (48/52). Ovo se interpretira kao činjenica da je mnogo manje žena  koje upravljaju kamerom, nego koje  stoje ispred  kamere.  Sve ovo navodi se kao  razlog zašto još uvijek nisu potpuno konfrontirane tipične holivudske mjere idealne ljepote. Istraživanja  su otkrila  da je samo 16 % žena na poziciji direktora, režisera, producenta i pisca – što je za 1% manje u usporedbi sa 1998.

Uporedo sa ovim statistikama, kao reakcija na taj društveni fenomen marginalizacije žena, stvaraju se ženski likovi u filmskoj industriji koje ne odgovaraju već tipičnoj holivudskoj slici žene, kreiraju se ženski likovi sa istaknutim karakternim crtama, ženski heroji, sposobne, hrabre, obrazovane, spretne, inteligentne itd. Kao primjer može poslužiti  glavni ženski lik u filmu  “Brave“.

Može se zapaziti u većini TV emisija ili serija da je ženski lik uglavnom atraktivna, seksualna, ali pomalo i „poglupa“ supruga, manje ili nimalo atraktivnom suprugu, određujući joj posve jednu glavnu ulogu, atraktivnost,  a medijske slike nam govore  ko  je stvarno bitan u društvu.  Te medijske slike ograničavaju pluralizam ženskih uloga svodeći ih samo na jednu, seksualnost.

Mediji su uveliko utjecali na stavove ljudi o rodnoj ravnopravnosti i seksualnoj orijentaciji, oni su omogućili prihvatanje liberalnijeg stava o pitanju homoseksualizma i transgenderizma. U većini filmova tumači homoseksualnih likova su posjedovali najbolje karakterne crte, nesebičnost, požrtvovanost, obrazovanost, uspješnost itd.

U vremenu kada svako može biti kreator medijske slike, mnoga tradicionalna shvatanja o ženi, homoseksualizmu i transgenderizmu se dovodi u pitanje. Dolazi do tendencije da se razbiju tradicionalne barijere društvenih normi. Nastaju trendovi fotošopiranja Diznijevih glavnih likova  davajući ženskim likovima muške karakteristike i obratno, a sve to dovodi do liberanijeg stava o slobodi seksualnog opredjeljenja.

Lakše se dovode u pitanja normalizovane percepije savremene žene i njene uoge u društvu. Tradicionalne norme se ismijavaju, granice se ruše i prelaze, seksualizacija žena biva stavljena pod velom ironije prkoseći objektivizaciji žena pod sistemom konzumerističkih tendencija.  Idući protiv takvog sistema rodne stereotipizacije  u reklamnoj sferi, sa elementom parodije se rotiraju muško-ženske uloge, sa popularnim nazivom “Gender flipping“.

Feministkinje, a i neki sociolozi, tvrde da borba protiv rodnih stereotipa u medijima je važna, jer se ona može  prevesti u stvarnom životu u formi seksizma.

Share This Post

Google1

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *